Stowarzyszenie
Stwardnienie rozsiane (Sclerosis Multiplex - SM) to choroba centralnego układu nerwowego polegająca na destrukcji i ubytku substancji izolacyjnej otaczającej włókna nerwowe (tzw. mielina), która umożliwia przewodzenie impulsów nerwowych. Z nieznanych dotąd przyczyn układ odpornościowy atakuje i niszczy mielinę. Istnieją różne teorie dotyczące etiologii choroby. Jedna z nich mówi, że istnieje pewien wirus, który wprowadza błędne informacje do układu odpornościowego, który zaczyna atakować własny organizm.
Poza tym istnieje wiele sugestii co do warunków, które zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na SM. Zauważono, że jest to choroba ludzi żyjących w krajach wysoko rozwiniętych, o dużym standardzie sanitarno-higienicznym. SM występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn oraz szczególnie często u rasy białej.
Bardzo często wiele problemów i niepewności spotyka chorego na SM zanim zostanie prawidłowo zdiagnozowany. Częstymi objawami są: oczopląs, zaburzenia widzenia lub tzw. "pijany chód". Pacjent ogólnie ma siłę, ale nie jest w stanie kontrolować własnego ciała, dzieje się z nim coś dziwnego. Ponieważ objawy pojawiają się rzutami, pacjent może być podejrzany o histerię czy załamanie nerwowe.
W późniejszym okresie choroby pojawia się wzmożone napięcie mięśni (spastyczność mięśni), szczególnie kończyn dolnych i górnych, którym towarzyszą przykurcze dodatkowo bardzo utrudniające ruchy, a zwłaszcza poruszanie się.
Stwardnienie rozsiane nie jest choroba śmiertelną. Poza ciężkimi przypadkami chorzy żyją średnio tak samo długo jak osoby nie cierpiące na SM. Jednak ich życie bywa dramatycznie ciężkie, a doświadczenia chorobowe - nie spotykane w innych schorzeniach. Ci chorzy wymagają nie tylko stałej opieki medycznej, ale też szerokiego wsparcia społecznego. Niekiedy, zwłaszcza w zaawansowanych postaciach choroby, wsparcie to ma decydujące znaczenie dla dalszego przeżycia chorego.